Kobiety ze Standing Rock

Standing Rock Dakota Kobiety

2016 rok, zatrważający widok setek ludzi atakowanych armatkami wodnymi w środku mroźniej zimy, a wszytko to przez kontrowersyjny plan puszczenia rurociągu z ropą przez rezerwat należący do Indian. Protesty trwają do dziś.

W tamtym roku pisałam o wydarzeniach w obozie Standing Rock, zgadnijcie co? Sprawa nadal trwa, skutki są przerażające, cierpią ludzie i środowisko. Żądza pieniądza wyprała ludziom umysły.

Rurociąg DAPL

6 kwietnia popłynęła ropa, nie tylko rurociągiem, ale także poza nim (budowa nie była nadal zatwierdzona), tego dnia nastąpił pierwszy wyciek zagrażający pobliskim wodom (rurociąg przechodzi pod dnem rzeki Missouri, narażając na skażenie jedyne źródło wody pitnej Indian). Można było temu zapobiec, słuchając obaw aktywistów, czy mieszkańców z obozu Standing Rock.

Obrończynie wody

Na czele walczących stoją także kobiety. Nazywają siebie „water protectors”. Porzuciły swoje codzienne obowiązki, stały się sercem i duszą tego obozu. Bronią nie tylko wody, ale i miejsc pochówku swoich bliskich, miejsc dla nich świętych.

Jak twierdzą ich rolą jako kobiet, od zawsze jest walka w imię ochrony wody. Naszym pierwszym otoczeniem jest woda, dzieci rodzą się z wody, woda to życie.

Ecowatch.com. Lauren Howland (Jicarilla Apache of Dulce, New Mexico)—International Indigenous Youth council member

Dla kobiet z plemion Dakota, Lakota i Nakota walka o szacunek dla Matki Ziemi jest tym samym co walka o szacunek dla kobiet. Są to elementy nierozłączne i zależne. Każdy, kto podnosi rękę na Ziemię i wodę, podnosi rękę na kobiety.

Wołają Mni Wiconi, Woda jest życiem” Zwracają uwagę, na fakt, iż nie powinni walczyć o coś, czym Matka Ziemia ich obdarowała. Dziś ludzie na całym świecie ją gwałcą, wyrywają wnętrzności i depczą. Czarny wąż (rurociąg) nas zabije – mówią.

Obecne protesty są doskonałym obrazem walki o prawa ludzi. Przypomnieniem krwawych walk przodków dzisiejszych Indian z białym człowiekiem.

Od końca wojny secesyjnej przez dwie dekady, zdziesiątkowanie chorobami, plagami głodu i wojną, zostali oni ostatecznie usunięci do rezerwatów. Ofiarą tej ekspansji gospodarczej padły wreszcie bizony, których siedliska zajęło bydło domowe i produkcja paszy– Społeczeństwo bez mięsa. Jarosław Urbański

Nadszedł czas posłuchać kobiet, pozwolić im przewodzić, obdarzyć szacunkiem. One dają życie następnym pokoleniom i one będą walczyć o zdrowe środowisko dla nich.

Woda jest kobietą, woda jest życiem, więc my jako kobiety musimy bronić wody… Stajemy w modlitwie i cywilnym nieposłuszeństwie. Protestujemy, ponieważ musimy chronić nasze dzieci i nasze wnuki.

Wraz z budową rurociągu zaczęły powstawać „obozy mężczyzn” przy nim pracujących, tak powstał klimat sprzyjający gwałtom i przemocy wobec rdzennych kobiet, a także zmowa milczenia policji. Ten rurociąg jest jak czarny wąż, który zostawia po sobie namacalny ślad, owija swoim ciałem ofiarę i poddusza, do utraty tchu.

W Standing Rock po raz pierwszy w jednym miejscu zebrali się reprezentanci 300 plemion. W obozie przebywają także wolontariusze z całego świata. Po miesiącach protestów, użycia przez rząd przemocy (aresztowano około 750 osób, strzelano do nich z gumowej amunicji, rozpylano gaz), w końcu sąd federalny postanowił przyznać rację walczącym Indianom. Być może nie jest to koniec walki, ale na pewno początek do nowych rozmów na ten temat.

Kobiety z obozu Standing Rock nie poddają się, walczą u boku swoich sióstr, matek, dzieci. Dopóki ta walka trwa, one będą walczyć, o życie.

Przeczytaj także: Boję się Amerykanów.

Więcej informacji znajdziecie tu: Kobiety Standing Rock i Kobiety Siuksów (tu po polsku)

Tags:

Agnieszka

Aktywistka, magister sztuki, blogerka. W wolnych chwilach rozmyślam jak zmienić świat na lepszy, poszukując magii człowieczeństwa. Uwielbiam czytać książki i prowadzić działania na rzecz zwierząt.

  • ma.kesz

    Szczerzące zęby, ogłupiałe od konsumowania społeczeństwo, któremu wydaje się, że jest szczęśliwe. A koszty tego stanu niewyobrażalne.

    • Niestety to dopiero początek, na zbawienie może być już a późno. Nie toleruję i nie zgadzam się na to wszystko co widzę, jednak nie wiem, co zrobić? Mogę przekazać tylko historię tych ludzi i zwierząt dalej. Jak mogę osobiście to pomagam.

%d bloggers like this: